Pobudka 3.20 po fatalnej nocy. Właściwie nie musieliśmy się budzić bo zaliczaliśmy tylko krótkie drzemki. Jet lag ciągle nie odpuszczał. Klimatyzacja chłodziła, ale pracowała bardzo głośno, co dodatkowo utrudniało wypoczynek. Przynajmniej zebraliśmy się sprawnie, albowiem czekał nas wschód słońca na pustyni. Po czwartej spory autobus zabrał naszą grupę na punkt obserwacyjny. I tym razem widok był zacny: z jednej strony monolit Uluru na tle wschodzącego słońca, z drugiej strony pięknie oświetlona formacja skalna Kata Tjuta. Po obserwacji udaliśmy się jeszcze na krótki spacer (1 godzina, 3 km) trasą wytyczoną pośród skał. O tej porze muchy już ostro ruszyły do ataku, uratowały nas moskitiery na głowę. Wracając do hotelu z okien autobusu wypatrzyliśmy niewielkie stada wielbłądów, niestety kangurów nie było. Maciek zdążył zjeść śniadanie hotelowe, mnie wystarczyły produkty ze sklepu. Po godzinie 11 autobusy zabierały turystów na lotnisko. Czekał nas lot do Sydney. Lotnisko Ayers Rock niewielkie, ale dla wszystkich starczyło miejsc siedzących. Nawet udało się wypić fajne espresso. Lot przyjemny, twał około 3 godzin.
Sydney przywitało nas prawdziwie letnimi klimatami. Taksówkami podjechaliśmy do miejsca zakwaterowania. Hotel YEHS Sydney QVB świetnie położony, w centrum, blisko pomnika królowej Wiktorii i wielkiego sklepu Woolworth pot. Woolies. Po zakwaterowaniu i krótkim odpoczynku udaliśmy się na kolację do chińskiej dzielnicy. Nie byłam zachwycona tym pomysłem, bo po Wietnamie mam kosę z azjatyckim jedzeniem. Ale chodź, mówili, daj mu szansę, będzie fajnie... Nie było. Na obrazkach to jeszcze jakoś się prezentuje, ale na żywo wygląda ohydnie i takoż smakuje. Wzięłam zupkę, bo to wydawał się bezpieczny wybór, niestety i tak zamówienie przerosło kucharza. Dodatkowo w miarę, jak próbowałam przesunąć kęsy jedzenia, zdałam sobie sprawę, że chyba mnie coś zbiera. Czułam się źle i nie bardzo mogłam zdefiniować problem. Po tej nieudanej kolacji wstąpiliśmy jeszcze do Woolies na zakupy śniadaniowe. Hotel udostępniał jedynie lodge z ekspresem do kawy i stołami na posiłki, nie dysponował kuchnią. Chwilę te zakupy trwały, bo sklep olbrzymi (3 poziomy), trochę nam zajęło zorientowanie się w rozkładzie towarów, wybór znakomity. Fundnęliśmy sobie czereśnie z Tasmanii, wyglądały cudnie i tak smakowały. Wieczór trudny z powodu coraz obfitszego kataru oraz narastającego drapania w gardle. Chyba zabiła mnie klimatyzacja w Uluru, nic innego nie przychodziło mi do głowy. Dookoła wszyscy zdrowi. Czekała mnie więc noc nie tylko z jet lagiem ale i z zatkanym nosem i bólem gardła. I to wszystko na drugim końcu świata, w wymarzonym Sydney. Masakra.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz